جلسه امروز شورای شهر شیراز که با وجود گمانه‌زنی‌ها درباره سقوط از حد نصاب و احتمال لغو، در نهایت برگزار شد، به‌جای پرداختن به دستورکارهای شهری، با جدل‌های تند، قطع‌کردن‌های مکرر صحبت‌ها، افشاگری‌های حقوقی و درگیری لفظی میان چند عضو از جمله ابراهیم حسینی، افسانه خواست‌خدایی، غلامحسن اسکندری و سیده مریم حسینی همراه شد؛ فضایی که بار دیگر نشان داد حاشیه‌ها در این دوره شورا بر متن غلبه دارد.

به گزارش عدالت پارس، جلسه امروز شورای شهر شیراز که با وجود گمانه‌زنی‌ها درباره سقوط از حد نصاب و احتمال لغو، در نهایت برگزار شد، به‌جای پرداختن به دستورکارهای شهری، با جدل‌های تند، قطع‌کردن‌های مکرر صحبت‌ها، افشاگری‌های حقوقی و درگیری لفظی میان چند عضو از جمله ابراهیم حسینی، افسانه خواست‌خدایی، غلامحسن اسکندری و سیده مریم حسینی همراه شد؛ فضایی که بار دیگر نشان داد حاشیه‌ها در این دوره شورا بر متن غلبه دارد.

آغاز جلسه با تلاش برای آرام‌سازی فضا

جلسه با نطق پیش از دستور تذروی نایب‌رئیس شورا آغاز شد. او با تأکید بر «لزوم آرامش در صحن» و عذرخواهی از مردم بابت حواشی اخیر گفت تلاش دارد فضای جلسه را به سمت کار جمعی هدایت کند.

اما این آرامش تنها چند دقیقه دوام داشت.

ابراهیم حسینی: چهار سال سکوت کردم؛ امروز روشنگری می‌کنم

پس از سخنان نایب‌رئیس، سید ابراهیم حسینی رئیس شورای شهر، که به‌وضوح از حواشی اخیر گلایه‌مند بود، گفت:

در چهار سال گذشته انواع حرف‌ها را شنیدم و در برابر حواشی سکوت کردم اما امروز روشنگری می‌کنم. شورای شهر با مردم پیمان دارد و اجازه نمی‌دهد وارد بازی‌های سیاسی و حاشیه شود.

او با دفاع از عملکرد شورا افزود:دوره ششم، دوره‌ای طلایی و بی‌بدیل در خدمت‌گزاری بوده است. دوره پنج‌ساله شکوفایی شهر شیراز است و اعتماد عمومی افزایش یافته است.

طرح اتهام پرونده‌سازی سیاسی

حسینی در ادامه به شکایات مطرح‌شده علیه خود اشاره کرد:

اصل ۳۴ قانون اساسی دادخواهی را حق مردم می‌داند اما دادخواهی با پرونده‌سازی فرق دارد. علیه من دو شکایت مطرح شد؛ یکی در استان و یکی در تهران. حتی گوشی من ده روز در اختیار پلیس فتا بود. نمی‌شود با کلیدواژه بازی سیاسی افراد را تحت فشار گذاشت.

او در ادامه از روند قانونی تخلفات شورا و نحوه ورود استانداری توضیحاتی ارائه داد.

درگیری لفظی با افسانه خواست‌خدایی به اوج رسید

پس از پایان سخنان حسینی، افسانه خواست‌خدایی، عضو دیگر شورا، با اعتراض شدید پشت تریبون قرار گرفت و گفت:

آقای حسینی حرف‌های زیبایی مطرح کردند، اما ای کاش به آنها عمل می‌شد. هدف شورا خدمت است نه سیاست‌کاری.

تنها متخصص کمیسیون هستم اما سه ماه است اجازه ورود نمی‌دهید

خواست‌خدایی با اشاره به درخواست‌های متعدد برای عضویت در کمیسیون برنامه‌وبودجه گفت:

از ۲۹ شهریور ۱۴۰۴ تا ۱۵ مرداد امسال بارها درخواست دادم وارد کمیسیونی شوم که تنها متخصص آن هستم؛ اما هیئت‌رئیسه با بهانه‌هایی مثل هفت‌نفره بودن کمیسیون مانع شد. در رأی‌گیری هم با اکثریت رد کردند.

او با اشاره به سابقه حقوقی خود ادامه داد:

آقای حسینی شما حقوق خوانده‌اید، البته حقوق خوان هستید ، اما من حقوقدان وکیل پایه‌یک دادگستری‌ام. صورت‌جلسه‌ای که برایم فرستادید خلاف آیین‌نامه است. درخواست‌های اعضا یا باید لایحه شود یا طبق قانون بررسی. انتشار غیرقانونی مکاتبات، تخلف است.

حذف ابزار نظارتی شورا

خواست‌خدایی یکی از مهم‌ترین محورهای اعتراض خود را چنین مطرح کرد:

شما تذکر شفاهی اعضا به شهردار را حذف کردید. این یعنی شورا خودش ابزار نظارتی‌اش را قطع کرده است. وقتی نطق می‌خواهیم می‌پرسید بر چه مبنایی؛ هنوز هیچ دستورالعملی اعلام نکرده‌اید.

قطع پیاپی صحبت‌ها و بالا گرفتن تنش

در این بخش جلسه، فضای صحن کاملاً متشنج شد. حسینی چندین بار صحبت خواست‌خدایی را قطع کرده و گفت:

این تذکر نیست؛ حرف سیاسی است. شما عادت دارید بازی سیاسی کنید. لطفاً صحبت نکنید… این تذکر دوم شماست.

اما خواست‌خدایی خطاب به رئیس شورا ادامه داد:

هر انتقادی که می‌کنیم برچسب سیاسی‌کاری می‌زنید. شما باید اتحاد را در عمل نشان دهید. چرا منِ متخصص نباید در کمیسیون برنامه و بودجه باشم؟ مگر ما زینت‌المجالس هستیم؟

 

مسیر قانون را منحرف کرده‌اند / رأی مردم را با بازی شبه‌قانونی خراب کردند

 

آغاز تنش؛ اسکندری: حرف‌های شما قانون را زیر سؤال می‌برد

در ادامه غلامحسن اسکندری در ابتدای صحبت‌های خود گفت:نسبت به فرمایشات شما آقای حسینی بحث جدی دارم. تفسیرهای خاص، عملکرد دوگانه و عبور از قانون طی دو سال گذشته، همه حرف‌هایی را که اینجا مطرح می‌کنید زیر سؤال می‌برد.

او تأکید کرد:

بارها اعلام کرده‌ام که رفتارها خلاف قانون بوده. اگر اجازه حرف زدن نمی‌دهید، این هم نشانه دیگری از همین قانون‌گریزی است.

حسینی: آقای اسکندری حرف سیاسی نزنید

در ادامه، حسینی ضمن قطع صحبت‌های وی خطاب به اسکندری گفت:
آقای اسکندری شما دارید حرف‌های سیاسی می‌زنید. اینجا جای اتهام‌زنی و بزرگ‌نمایی نیست.

اما این تذکر، روند بحث را آرام نکرد و اسکندری دوباره خطاب به او گفت:
شما از ابتدا وقت عادلانه ندادید. چرا نمی‌گذارید حرف‌ها به مردم برسد؟

محور اصلی مناقشه؛ تعطیلی دو هفته‌ای شورای شیراز

یکی از مواردی که اسکندری بارها به آن اشاره کرد، موضوع تعطیلی دو هفته‌ای شورا بود. او گفت:

دو هفته تعطیلی شورا برای چه بود؟ تاریخ شکایت ثبت‌شده و تاریخ تعطیلی را کنار هم بگذارید، متوجه می‌شوید چه خبر است.
او افزود:

ابلاغ رسمی نشده بود. حق نداشتند صحن را تعطیل کنند. این یک بازی شبه‌قانونی بود برای اینکه رأی مردم مخدوش شود.

مریم حسینی در واکنش گفت:
این ادعاها سیاه‌نمایی است. شما شورا و شهرداری را با این حرف‌ها تخریب می‌کنید.

 

اسکندری: برخی مأموریت دارند نگذارند حقیقت گفته شود

اسکندری سپس با اشاره به فشارهای پشت‌پرده گفت:

برخی مأموریت دارند که نگذارند حرف‌ها زده شود. نمی‌گذارند واقعیت‌ها به مردم برسد.

او گفت:

وقتی انتقاد می‌کنیم، فوراً می‌گویند چرا به شهرداری گیر می‌دهید. مگر شورا جای نظارت نیست؟

حسینی: یک جریان منحرف در شیراز ایجاد شده

سیده‌مریم حسینی در پاسخ گفت:
یک جریان خاص در شیراز ایجاد شده که مسیر انقلاب را منحرف می‌کند. شما با ادبیات تخریبی دارید مدیریت شهری را سیاه جلوه می‌دهید.

اسکندری افزود:

ما هم بلدیم مثل شما رفتار کنیم. اکثریت رأی دارد؛ اسمش را بگذارید باند، مافیا یا هر چه، فرقی نمی‌کند.

 

اوج درگیری؛ اسکندری: ماندن در این شورا ارزشی ندارد

اسکندری گفت:

ماندن در این شورا برای ما ارزشی ندارد.

او در ادامه اظهار کرد:

شاید اگر شورای ششم در این پنج–شش ماه منحل شود، مردم نفس راحتی بکشند.

ابراهیم حسینی با تکیه بر قوانین شورا گفت:

در هر شورایی نظر اکثریت ملاک عمل است. شما می‌توانید اسمش را هرچه خواستید بگذارید، اما اکثریت تصمیم‌گیر است.

اسکندری در پاسخ گفت:

اکثریتی که اقلیت را به گوشه رینگ ببرد و تصور کند با حذف مخالف زرنگی کرده، نشان می‌دهد سیاست بلد نیست.

 

جلسه امروز شورای شهر شیراز، بار دیگر چهره‌ای از اختلافات عمیق درونی شورا را آشکار کرد؛ اختلافاتی که از ماجرای کمیسیون‌ها تا شکایات حقوقی، از حذف ابزارهای نظارتی تا اتهام‌های سیاسی‌کاری، باعث شد صحن شورا بیش از آنکه محل تصمیم‌گیری برای مدیریت شهری باشد، صحنه جدل و رویارویی شخصی اعضا شود.