در شرایطی که اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس با همراهی استانداری، با نیتی خیرخواهانه و در راستای ارج نهادن به زحمات اصحاب رسانه، مراسمی درخور برای تکریم خبرنگاران برگزار کرد، متأسفانه برخی افراد و رسانه‌ها به‌جای توجه به اصل ماجرا، موضوع را به حاشیه کشانده و با تمرکز بر محل برگزاری و هزینه‌های مراسم، تلاش‌هایی برای تخریب این اقدام ارزشمند رقم زدند؛ گویی قدردانی از خبرنگاران نیز برای برخی خوشایند نیست.

به گزارش عدالت پارس، در شرایطی که اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس با همراهی استانداری، با نیتی خیرخواهانه و در راستای ارج نهادن به زحمات اصحاب رسانه، مراسمی درخور برای تکریم خبرنگاران برگزار کرد، متأسفانه برخی افراد و رسانه‌ها به‌جای توجه به اصل ماجرا، موضوع را به حاشیه کشانده و با تمرکز بر محل برگزاری و هزینه‌های مراسم، تلاش‌هایی برای تخریب این اقدام ارزشمند رقم زدند؛ گویی قدردانی از خبرنگاران نیز برای برخی خوشایند نیست.

این در حالی است که سالانه صدها نشست، همایش و مراسم مشابه، در همین مجموعه‌ها یا حتی اماکنی با هزینه‌های بسیار بالاتر برگزار می‌شود، بی‌آن‌که چنین حجم از انتقاد و اعتراض رسانه‌ای را به دنبال داشته باشد. حال که نوبت به تکریم خبرنگاران رسیده، ناگهان برخی مدعی دفاع از بیت‌المال شده‌اند و محل برگزاری مراسم را مسئله‌ای قابل تأمل جلوه داده‌اند.

این پرسش مطرح است که آیا شأن خبرنگار، که در خط مقدم آگاهی‌رسانی و روشنگری جامعه فعالیت می‌کند، کمتر از دیگر گروه‌هایی است که به طور مستمر در قالب مراسم‌های مختلف مورد تقدیر قرار می‌گیرند؟ اگر قرار باشد هرگونه اقدامی برای بزرگداشت و قدردانی از تلاش‌های این قشر فرهیخته، با واکنش‌های تخریبی مواجه شود، باید پرسید واقعاً چه کسی شایسته احترام و تقدیر است؟

نکته قابل تأمل دیگر آن‌که، بر اساس شنیده‌ها، مدیر مجموعه محل برگزاری مراسم، با توجه به پیشینه فرهنگی خود و ابراز تمایل برای میزبانی از جامعه رسانه‌ای، هزینه‌ای بسیار پایین‌تر از عرف معمول را در نظر گرفته است. همچنین بخش عمده‌ای از هزینه‌های اشاره‌شده از سوی رسانه منتقد، صرف تهیه هدایا و اقلام تقدیری برای خود خبرنگاران شده که متأسفانه در گزارش‌های انتقادی، عامدانه نادیده گرفته شده است.

فارغ از تمامی این حواشی، آن‌چه اهمیت دارد نیت برگزارکنندگان و اصل هدف مراسم است؛ یعنی تکریم و احترام به مقام خبرنگار.

شایسته است به جای پرداختن به حواشی و تخریب اقدامات مثبت، حتی از کوچک‌ترین فرصت‌ها برای همدلی، همراهی و تقدیر از فعالان رسانه‌ای بهره ببریم. تا زمانی که خود خانواده رسانه، نسبت به همدیگر با چنین نگاهی برخورد می‌کند، چگونه می‌توان انتظار داشت دیگران جایگاه واقعی این حرفه شریف را درک کرده و حرمت آن را نگاه دارند؟